Jeszcze troszkę...

...poczekajcie na mnie, dobrze?
Kuchnia już prawie gotowa. Tzn. panowie remontowi już wszystko zrobili. Teraz działa mój M. zakłada gniazdka, lampy itp. Zostało jeszcze trochę drobiazgów większych i mniejszych. Trzeba zamontować pochłaniacz, skończyć okap, zabezpieczyć żywicą posadzkę.
Kupiliśmy kredens! Piękny orzechowy mebel z litego drewna. Prawie 100-letni. Powinien się pojawić u nas w tym tygodniu. Jak przybędzie to go obfocę i się pochwalę :D
Ostatni czas jest bardzo intensywny. Na dłubanie czasu brak, dziergam tylko szydełkiem z doskoku, bo to można w każdej chwili odłożyć ;)
Ale jeszcze mam kilka prac do pokazania.
Talerz który wraz ze świątecznymi ciastami powędrował do naszych uroczych sąsiadów.


Pudełko na biżuterię, która była prezentem urodzinowym dla mojej Mamusi

i w środku


Kartka z tej samej okazji. Szkoda, że na zdjęciu nie widać cieniowań złotym tuszem...


Zima wróciła, w karmniku ruch wielki. A w domu ogień hula w kominku...
Pozdrawiam Was ciepło i proszę jeszcze o trochę cierpliwości. Już niedługo powinnam wrócić do blogowania, dłubania itp.

Wpadam...

Tak na sekund 5 żebyście całkiem o mnie nie zapomnieli ;D.
A powód jest doniosły! szykujemy się do zrobienia kuchni. Właśnie opróżniamy pomieszczenie na nią przeznaczone, a od poniedziałku wchodzą panowie. Tym razem odpuściliśmy robienie samemu. Trwało by to długo, zważywszy, że innych zajęć mamy pełno.
Ach! Nie mogę się doczekać! Po ponad 3,5 roku mieszkania tu wreszcie będziemy mieli kuchnię i będzie można w normalnych warunkach gotować, piec, robić przetwory. Niby robiłam to do tej pory bez kuchni, ale ileś rzeczy musiałam sobie darować... No i komfort gotowania był średni.
Już się cieszę na myśl, że wreszcie porobię coś dla siebie, do kuchni.
A na razie pokażę 3 herbaciarki które powędrowały do innych kuchni: mojej sąsiadki,



Jej Mamy



i Teściowej.



Motywy i dodatki wybrała Beatka. Ta herbaciarka dla Niej jest na surowym drewnie. Trochę się bałam, że motywy zginą, ale na szczęście się tak nie stało i bardzo pozytywnie zaskoczył mnie osiągnięty efekt.

Pięknie Wam dziękuję za komentarze! Cieszę się bardzo, że bombki się Wam spodobały. Przepraszam, że odpowiadam tak ogólnie, ale jeszcze coś niecoś muszę porobić.

Bombki

Ale tylko część... Reszty już nie będę pokazywać, trudno. Ale te bym chciała, bo zrobiłam je na prezenty dla:
Mamy



Taty



Młodszej siostry (żeglarki)



Najmłodszej siostry





i Mamy mojego męża (tak, tak dla teściowej ;))




Pierwszy raz robiłam bombki z przekładkami. Przekładki nie były firmowe tylko wykonane wg mojego własnego pomysłu. Czasem zamykanie stanowiło nie lada wyzwanie, ale spodobały mi się tak ozdobione bombki.

Dziś rozebrałam choinkę i mój mąż posadził ją w ogrodzie. Pogoda szleje, temperatura cały czas na dużym plusie. Żonkile mi wyłażą, aż się boi, że mi je zmrozi jak wróci zima. A ponoć ma wrócić niedługo.

Odpowiadając na komentarze:
Karino, Alicjo, Lucynko! Dziękuję bardzo :D
Agnieszko Arnold! Pokazuj! Razem będzie nam raźniej. A jajka będziemy robić w międzyczasie ;)
Ato! I jak? Działasz już z widełkami w dłoni? Fajnie mieć taka dobrą książkę, prawda? :D
Mario! Ano sypią się słodkości. :)
Tabu! Ustawiaj się w kolejce :)
Pozdrawiam Was serdecznie i dziękuję za wszystkie odwiedziny.

Słodkości

Rozdają:
Ata z którą i w ciemno i w zielone i jak w dym....


I Sylwia. Bardzo energetycznie i wiosennie, a co!

Już za chwileczkę, już za momencik...

... powinnam całkiem wrócić do normalności. Zaległości w pokazywaniu mam tyle, że nie wiem od czego zacząć. To może skończę ;) Pokazywać kartki świąteczne :)






I koniec! Kartek... Bo jeszcze na pokazanie czekają bombki i rzeczy robione na zamówienie jako prezenty pod choinkę.

Jeszcze słówko o widełkach, bo wzbudziły zainteresowanie. O takiej technice to wiem od podstawówki. Miałam taką złotą Panią od pracy-techniki i matmy. Cóż Ona za cuda potrafiła robić! I właśnie Ona pokazała nam widełki i swoje chusty na nich zrobione. Ino wtedy widełek w sklepach nie było. Ona miała robione przez męża. Mnie by pewnie Tatko zrobił, ale nie mogliśmy dostać odpowiednio sztywnego drutu. Takie to były fajne czasy ;)A teraz wreszcie kupiłam widełki i próbuję działać.
Ato! Pytałaś o książkę.

Autorkami są Heidi Fuchs i Maria Natter, wydała Muza w 1992. Książka-kopalnia wiedzy. To z niej nauczyłam się czytać schematy, robić bardziej skomplikowane sploty, bo podstaw nauczyła mnie Babcia jak miałam lat kilka.

Odpowiadając na komentarze:
Bardzo, bardzo Wam dziękuję za piękne życzenia. Cieszę się również, że moje dekoracje przypadły Wam do gustu.:D
Pandoro! Koniecznie spróbuj. Całkiem fajnie się "macha" widełkami ;) Pierwsze próby frywolitek mam za sobą, ale prawdziwe frywolenie jeszcze przede mną.
Jadziu(blogniedzielny)! A co takiego dziewczyny robiły? Mam kilka pomysłów, ale nie wiem co z tego wyjdzie.
Atuś! Łap za widełki. Robi się łatwo, prosto i bardzo szybko. W razie czego służę pomocą.
Izo, Doroto, Lejdik, Yrso, Marysiu, Alexo, Inko, Ago, AgoB, Karolciu! Pięknie Wam dziękuję za odwiedzinki! Wielka to dla mnie radość!
Apasjonato, Myśko, Alicjo, Duża Mala Mi! Witajcie dziękuję za odwiedziny i ciepłe słowo.